polski english

All About Freedom Festival

Gdańsk 10-22 Listopada 2009

Sprawa Dantona

Sprawa Dantona

Sprawa Dantona

20 i 21 listopada na deskach Teatru Wybrzeże w Gdańsku można było zobaczyć przedstawienie Teatru Polskiego we Wrocławiu n Sprawa Dantona Stanisławy Przybyszewskiej w reżyserii Jana Klaty. Premiera w Teatrze Polskim miała miejsce 29 marca 2008 Bardzo rzadko wystawiany, ale świetny dramat polityczny. Akcja Sprawy Dantona rozgrywa się w Paryżu podczas burzliwych dni dyktatury jakobinów. Dramat skupia się wokół przywódców Wielkiej Rewolucji Francuskiej: upadku Dantona i rodzącego się spisku przeciw Robespierre'owi. Jan Klata wraca tym spektaklem do miejsca swego debiutu. To właśnie w Teatrze Polskim we Wrocławiu powstało w roku 2002 pierwsze przedstawienie popularnego dziś młodego twórcy.

SPRAWA DANTONA

opracowanie tekstu, reżyseria, sample i skrecze mentalne – Jan Klata

opracowanie tekstu i dramaturgia – Sebastian Majewski

scenografia – Mirek Kaczmarek

ruchy sceniczne – Maćko Prusak

reżyseria światła – Justyna Łagowska

koordynator projektu – Hanna Frankowska

 

obsada:

Eleonore (Marianna) – Kinga Preis

Louise Danton – Anna Ilczuk

Lucile Desmoulins – Katarzyna Strączek

Robespierre – Marcin Czarnik

Danton – Wiesław Cichy

Saint-Just – Wojciech Ziemiański

Desmoulins – Bartosz Porczyk

Delacroix – Andrzej Wilk

Westermann – Tadeusz Szymków/Marian Czerski

Philippeaux – Edwin Petrykat

Fouquier – Zdzisław Kuźniar (gościnnie)

Billaud – Mirosław Haniszewski

Legendre – Rafał Kronenberger

Fouche – Michał Opaliński

Angielski Agent – Michał Mrozek

 

premiera na Scenie na Świebodzkim 29 marca 2008

 

licencjodawca – Stowarzyszenie Autorów ZAiKS, Warszawa

 

czas trwania: 160 minut (bez przerwy)

 

uwaga – w przedstawieniu wykorzystywane są urządzenia spalinowe

 

www.danton.teatrpolski.wroc.pl

Bardzo rzadko wystawiany, ale świetny dramat polityczny, niegrany we Wrocławiu od ponad 40 lat. Akcja Sprawy Dantona rozgrywa się w Paryżu podczas burzliwych dni dyktatury jakobinów. Dramat skupia się wokół przywódców Wielkiej Rewolucji Francuskiej: upadku Dantona i rodzącego się spisku przeciw Robespierre’owi. Jan Klata wrócił tym spektaklem do miejsca swego debiutu. To właśnie w Teatrze Polskim we Wrocławiu powstało w roku 2002 pierwsze przedstawienie popularnego dziś twórcy – inscenizacja jego sztuki Uśmiech grejpruta.

 

 

[Jan Klata] świetny tekst wypełnił własnymi skreczami, nie odwrotnie. I zrobił spektakl sezonu. Mam nadzieję, że ktoś mu dorówna.

Grzegorz Chojnowski, Radio Wrocław

 

Banałem byłoby napisać, że Klata po raz kolejny pokazał swoją odwagę, mentalną suwerenność i umiejętność operowania detalem. Tym razem pokazał także, że stać go na uniwersalną, prostą opowieść o sprawach niedotykających bezpośrednio polskiego podwórka. Ten brak dosłowności ujawnia aktualność tematu rewolucji, która raz rozpoczęta okazuje się nie mieć końca.

Katarzyna Kamińska, „Gazeta Wyborcza – Wrocław”

 

Sprawa Dantona to w dotychczasowym dorobku Jana Klaty punkt szczytowy. [...] Długo można analizować to przedstawienie: zastanawiać się nad użyciem „gotowej” muzyki [...], pytać o sens przedostatniej, niemej sceny, która wydaje się obrazem świata w fazie chaosu, wsłuchiwać się w dialog Robespierre’a i Saint-Justa (Wojciech Ziemiański), podziwiać kreację Kingi Preis jako Eleonore (Marianna), interpretować jąkanie się Legendre’a (Rafał Kronenberger) jako hołd dla Adama Michnika (tego, który próbował ratować wrogów?). Dodać do tego należy udaną scenografię i kostiumy, dobrze opracowany tekst przez Sebastiana Majewskiego i świadomą reżyserię oraz wspaniałych – bez wyjątku – aktorów.

Jagoda Hernik Spalińska, „Teatr”

 

Sprawa Dantona to, obok Orestei, najlepszy spektakl Klaty. Niemal każda scena roi się od świetnych i efektownych reżyserskich pomysłów [...]. Utrzymany w farsowym tonie spektakl nie wpada w kabaret. Klata bardzo świadomie prowadzi aktorów na granicy parodii, nie dopuszczając, by przedstawienie zmieniło się w płaską komedię.

Marta Bryś, Nowa Siła Krytyczna, www.e-teatr.pl

 

Sprawa Dantona w postmodernistycznej inscenizacji Klaty rozgrywa się niejako na trzech planach czasowych. Realia tekstu, kostiumy i peruki przywołują Francję z okresu rewolucji 1789–1794. Warstwa dźwiękowa przedstawienia, złożona z różnych wersji Marsylianki, ale przede wszystkim z angielskich piosenek z kręgu pop takich wykonawców, jak Tracy Chapman (Talking About a Revolution) czy T. Rex (Children of the Revolution), ewokuje rewoltę polityczno-obyczajową z roku 1968. Natomiast sceneria ulicznego bazaru z blaszanymi straganami i budami z dykty oraz niektóre akcesoria osadzają spektakl we współczesnej Polsce czasu transformacji. Gdy Komitet Ocalenia Publicznego przystępuje do rozprawy z dantonistami, w rękach jego członków pojawiają się spalinowe piły do cięcia drzewa, które zastępują w spektaklu gilotynę.

Rafał Węgrzyniak, „Odra”